Prezes i Zarząd Stowarzyszenia Międzynarodowe Triennale Grafiki w Krakowie oraz Artystka zapraszają na wernisaż wystawy
Brzmienie ciszy. Tajemnice ukrytych tęsknot | Paulina Bobak
Laureatka Nagrody Prezesa SMTG w Krakowie na XIII Quadriennale Drzeworytu i Linorytu Polskiego w Olsztynie
wernisaż 13 października 2025 (poniedziałek), godz. 18.00
wystawa czynna 6-31.10.2025
Galeria Centrum, Rynek Główny 29, II piętro
MCSG czynne w dniach:
pon., wt., 10:00-14.30, śr. 10:00-14:00; czw., pt. 10:00-15:00
Paulina Bobak (ur. 1996 r. w Tychach) – ukończyła studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach (2022). Uzyskała dyplom w pracowni wklęsłodruku prof. Jana Szmatlocha oraz w pracowni malarstwa prof. Jacka Rykały (dyplom dodatkowy). Obecnie doktorantka Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie. Absolwentka Liceum Plastycznego im. A. Kenara w Zakopanem (specjalizacja: lutnictwo). Inspirację odnajduje w człowieku oraz w przeszłości i teraźniejszości, które się nawzajem przenikają. Analizie poddaje archiwa rodzinne: zbiór listów, dokumentów i fotografii. Stypendystka Ministra KiDN (2014/15, 2020/21). Brała udział w wielu wystawach w kraju i za granicą, także o charakterze konkursowym w: Niemczech, Rumunii, Bułgarii, Ukrainie, Czechach, Armenii, Macedonii Północnej, Turcji, Hiszpanii, Chinach, Japonii, Tajlandii, Tajwanie, Serbii, Albanii, Estonii. Laureatka m. in. w konkursach: Nagroda Fundacji im. Tadeusza Kulisiewicza 2024/2025 (IV Nagroda), 13.Międzynarodowe Biennale Miniatury ,,Częstochowa 2024” (III Nagroda), XIII Quadriennale Drzeworytu i Linorytu Polskiego w Olsztynie 2023 (III Nagroda), 7. Ogólnopolski Konkurs dla Młodych Artystów im. Mariana Michalika (I miejsce), The “Iosif Iser” International Contemporary Engraving Biennial Exhibition 2021 (Prize).
Wystawa Brzmienie ciszy. Tajemnice ukrytych tęsknot stanowi osobistą opowieść opartą na badaniu rodzinnego archiwum. Wsłuchuję się w szepty przeszłości. Dogłębnie przeglądam zachowane listy i pożółkłe dokumenty, wpatruję się w rodzinne fotografie autorstwa pradziadka Wilhelma. Równie usilnie próbuję przypomnieć sobie zawiłą i czułą narrację babci Heleny z czasów dzieciństwa, gdy siedząc na ratanowym bujaku, słuchałam jej ze zdumieniem.
Zgromadzony materiał staje się punktem wyjścia do pracy twórczej — poprzez analizę obrazu (fotografii) oraz słowa (listów, notatek, dokumentów), podejmuję próbę fragmentacji i ponownej syntezy części składowych. Poszukuję odpowiedzi na pytania o więzi rodzinne i międzypokoleniowe oraz o tożsamość własną, starając się jednocześnie poddać refleksji uniwersalne zagadnienia związane z upływem czasu, naturą pamięci i mechanizmami zapominania.
Wystawę tworzy cykl grafik (akwaforta, linoryt) stanowiących studium świata przeszłego widzianego przez pryzmat współczesnych odczuć i osobistych obserwacji, oraz zbiór tkanin z haftowanym zapisem słów i znaków wyselekcjonowanych z rodzinnych listów przodków. Prace te są częścią refleksyjnego namysłu nad fenomenem pamięci i materialnością — ich ulotnością, nawarstwianiem się danych, wspomnień, obrazów, a także próbą ich zatrzymania. Ważny jest dla mnie detal i struktura; skupiam się na badaniu gestów i spojrzeń. Brzmienie ciszy rozumiane nie jako pustka, lecz jako przestrzeń pełna znaczeń, staje się w tym kontekście echem wspomnień, nośnikiem ukrytych tęsknot i niewypowiedzianych pragnień.
